Adaptacja grafiki jest procesem przeredagowania jej do postaci odpowiedniej dla niewidomego. Po takim procesie, grafika zostaje przetworzona w wybranej technice do postaci wypukłej.

Aby prawidłowo dokonać adaptacji, adaptator powinien uświadomić sobie jaką informację grafika ma przekazać niewidomemu czytelnikowi, oraz zastanowić się czy posiada odpowiednie doświadczenie i wiedzę w opracowywaniu tyflografik, by móc kompetentnie przekazać grafiką istotne informacje. Adaptator powinien zdecydować, jakie informacje graficzne są w danej prezentacji niezbędne, a z jakich należy zrezygnować dlatego, że uczynią rysunek nieczytelnym. Jeśli rysunek jest zbyt skomplikowany żeby go adaptować, a uproszczenie nie jest możliwe bez utraty istotnych informacji, to należy zastąpić rysunek wiernym opisem.

Adaptacja treści grafiki może polegać na:

• zmianie sposobu przedstawienia,
• zmianie skali - powiększeniu obrazu czytelnego dla widzących,
• zmianie poziomu generalizacji – uszczegółowienia, czyli na rezygnacji z mniej istotnych treści,
• podziale treści ilustracji na kilka prezentacji tego samego obiektu, wykonanych w tej samej lub w innej niż oryginał konwencji, np. na zastąpieniu prezentacji obiektu w rzucie ukośnym przez kilka prezentacji tego obiektu w rzucie prostokątnym; na podziale treści mapy na kilka map w jednej, lub w różnych skalach,
• zmianie linii, znaków i kolorów oryginalnego rysunku na zróżnicowane linie, faktury lub inne oznaczenia,
• poważnym uproszczeniu rysunku do prezentacji czytelnej dotykiem i uzupełnieniu jej opisem.

Po procesie adaptacji grafika może zostać przetworzona w wybranej technice do grafiki wypukłej. Należy pamiętać o zweryfikowaniu poprawności, najlepiej przez osobę niewidomą lub słabowidzącą, oraz o dokonaniu niezbędnych korekt.